30 mei 2010 - Xian, China

Pech, pech, pech, niets dan pech hebben we gehad onze laatste week in China! Onze busrit naar Songpan die normaal 8u zou duren, werd door wegenwerken veranderd in een hel die 18u duurde. Het doel van Songpan zijn de paardentrekkings, maar de arrogante eigenaar had een maand geleden zijn prijzen zomaar verdubbeld, pfff. Via anderen die wel de trekking gedaan hadden bleek dan nog dat het eten bijzonder slecht wordt bereid en dat de gids niet eens achterom kijkt.

Dan maar een andere bestemming zoeken om onze dagen hier te vullen: Juizhaigou, één van de grootste nationale parken in China. We hopen maar dat het het waard is want de toegangsprijs bedraagt ook alweer 19 € per persoon. De volgende dag: 9 uur en 40 kilometer later zijn we tevreden, ondanks de regenachtige dag hebben we ongelofelijk mooie natuur gezien: meren blauwer dan blauw en zeer indrukwekkende watervallen en dat allemaal langs een mooi aangelegd pad.

Onze volgende bestemming ligt alweer een heel stuk noordelijker en hoewel we er helemaal geen zin in hebben, staan we weer voor een zeer lange reisweg. De busrit start om 6u30 's morgens en 10 uur later komen we toe in Guanyuang, een stad waar we enkele de trein naar Xi'an moeten nemen en waar ze nog nooit blanken hebben gezien (het komt toch zo over). Overal waar we wandelen worden we nagestaard, met als hoogtepunt het treinstation waar we een welkome attractie vormen tijdens het wachten. We wanen ons dan maar modellen, want de hoofden draaien werkelijk om en ze generen zich niet voor hun eindeloze gestaar. De nachttrein is alweer een super ervaring: comfortabel, proper en er is vanalles in de aanbieding: van dvd-spelers en spelletjes tot karretjes die voorbij rijden met noedels, rijst en fruit. We kopen een prulletje dat wordt gebruikt om oren te reinigen en zorgen alweer voor algemene hilariteit aangezien we de uitleg niet verstaan en 'Wo tingbudong' zeggen (ik versta het niet).

In Xi'an toegekomen, besluiten we om direct een ticket te kopen naar Pingyao. Het Chinese vrouwtje verstaat ons niet en geeft ons een volledig verkeerd ticket, voor dezelfde dag nog. Dit werkt niet zo goed op ons humeur na 24u reizen. Dan maar hopen dat de guesthouse ons kan helpen, maar ze zien ons hier echt niet graag zeker en de taxi zet ons af aan een mis hotel (grrrrrrrrrrrr). Na 20 minuten wandelen komen we toe in de juiste guesthouse, waar ze gelukkig supervriendelijk zijn, ons helpen de juiste treintickets te bekomen en we kunnen smullen van een heerlijk ontbijt. 's Avonds is er een dumpling party waar we deze lekkernij leren maken (soort ravioli) en ze mogen opeten, als afsluiter van de avond is er ook een pingpongwedstrijd. Twee tegen twee wordt er gestreden voor de prijs: een terracotalegertje. En het kan niet beter worden, Kenny en ik staan met onze partners tegen elkaar in de finale.... Het wordt de prachtigste zege uit mijn loopbaan als pingpongspeelster (en bij deze ook de enigste in alle soorten sporten)!

De dag nadien bezoeken we het Terractaleger zelve. Een enorm domein met 3 grote zalen vol stenen soldaten en paarden die de Keizer Qin moesten vergezellen in de dood. Er was ook nog een museum.

Volgende stop: Pingyao. Onze slaaptrein is zodanig comfortabel dat we niet doorhebben dat we moeten afstappen: OEPS! Kenny vindt het allemaal wel grappig, en het blijkt gelukkig ook niet zo moeilijk om de volgende halte af te stappen en een treintje terug te nemen. Kort en bondig: Pingyao was ons ding niet.

Dus dan maar naar Datong waar we grotten gingen bezoeken. Na lang zoeken vonden we eindelijk de bus die ons naar die grotten ging brengen. Eenmaal aangekomen bleek de prijs alweer eventjes verdubbeld te zijn....(1 tip kom zo vlug mogelijk naar China of betaal je blauw over 10 jaar). Maar het was wel mooi
Nu de trein op naar Beijing.

Interessante feiten voor aan de toog

IJs crème is 4000 jaar geleden uitgevonden in China! En dat terwijl papier, het kompas, boekdrukkunst en buskruit aanzien worden als de 4 grote uitvindingen van China. Dat ze er dan maar vlug 5 van maken.....me dunkt.

Mieren hebben de grootste hersenen van alle insecten.

China heeft meer dan 3000 televisiezenders.

En Beijing is ongeveer even groot als België.